haftasonu :)

Cumartesi henüz uyanmamıştık, şıp şıp ayak sesi duyuldu ve yatağa tırmanan minik eller ve misss gibi
sıcak ekmek kokusu geldi. Geldi ortamıza girdi,"annem" dedi sarıldı,"gıdını öpimmi" dedi öptü
"şşşş babamı öpcem tamammı" dedi öptü,sarıldı, kokladı. "Sizi çok seviyorum"dedi ."Biz de seni çok seviyoruz annecim"dedim,biliyorum dedi. İçimden allahım ne kadar şanslıyız dedim,gülümsedim sevgiliye baktım yüzünde aynı tebessüm aynı şeyi düşündüğünden,hatta içinden "allahım sen yavrumuzu incitme" dediğinden emin oldum,güldüm..
Sonra babasının "nehir bugün tatil ben işe gitmiyorum demesiyle sakin sevgi seli yerini yatağın ortasında tepişmelere ve zıplamalara bıraktı:) Güzel bir kahvaltıdan sonra büyük bir heyecanla hazırlandık, hem yeni evimize bakmaya, hemde yeni evde komşu olacağımız yakın arkadaşlarımızı görmeye gittik. Nehir ve Ege o kadar özlemişki birbirini koskoca gün nasıl geçti anlamadık. Bütün gün tepindiler,oynadılar önce evi birbirine kattılar, sonra parkta oynadılar en sonda balıklara ekmek attılar. Akşam nehir yorgunluktan bayıldı. Sevgili maç izlemeye gitti, anne serbest saat çalışması yaptı:)
Pazar günü sabahtan kalkıp vatandaşlık görevimizi yerine getirmeye gittik. Ama beyim gecenin etkisiyle erkenden uyanamayınca kalabalıkta baya sıra bekledik. Sinir bozucu ayrıntılara girmiyorum, zira sonuçlar yeterince sinir bozucu oldu. Nehir sıra beklerken sıkıldı,herkese hırladı, oy kullanamayacağını duyunca bozuldu, yine de sınıfın ortasında koşup sıralara oturdu falan derken oh be nihayet bitti. Hadi bakalım güzel bir pazara kaldığımız yerden devam edebiliriz artık.
Vakıftepe de güzel bir türk kahvesi içtik, nehir yolda uyudu, arabada uyumaya devam etti. Biz doyumsuz manzara karşısında kahveler nasıl bitti anlamadık. Nehir arabada al al olmuş yanaklarıyla uyurken biz başbaşa keyif yaptık. Ama yook klasik çocuklu insan rahat eder mi etmez. Çocuk izin verse kendi kendine vermez:) Uyansada çiçek toplasa,çimlerde koşsa,kahvaltıya da gelelim buraya, aman çok güzel nehir bayılır..
Bu arada nehir uyurken alışveriş yaptık, eve döndük hanfendi hala uyuyor. Neyse görevler bitti, karın doydu e evde durulurmu. Biz yorulduk kaç yazar, o uykuyu almış enerjiyi toplamış, hava güzel hadi baba sür arabayı sahile. Parkta kaç saat oynadı bilmiyorum. Herkese gülücükler dağıttı. Babasının hop oturup hop kalkmasına rağmen kendinden büyük çocukların arasında acaip kalabalık bi parkta başının çaresine baktı, kendi işini kendi halleti. Düştü, kalktı, tırmandı. Babası pek müdahale etmedi ama kendi kendini yedi :) Nehir her gördüğü köpeği sevdi, ama pamuk şekeri pek sevmedi onuda babası yedi :) Eve dönerken teşekkür edip çok mutlu olduğunuda söylemeyi ihmal etmedi. Prensesim çok güzel bi gün geçirmiş, mutlu olmuş bi deeee annesine babasına ne kadar mutlu olduğunu söylemiş. Ey güzel allahım "teşekkürler"
Nehir'in akşamları ettiği duayı yazmak istiyorum;
allaam sen anneyi-babayı-nenini koru amin :)

kurutma makinası ve dilek ağacı:)

• canııııımm pantalonum nerde?
• çamaşırlıkta!
• çorabım nerde?
• sandalyenin üstünde!
• kızın body si nerde?
• ......... nin !

Bugünler de radyoda sıkca yayınlanan bir reklam var. Adam yıkanmış çamaşırlarını arıyor evin içinde, karısı da sürekli yön tarif ediyor. Sonra adam da: " ev değil çamaşırhane" diyor. Hah işte bizim ev şuan tam öyle. Canım yavrum günde 5-6 kez atlet,body, kilot, eşofman,çorap vs. kirlettiği için bizim ev de her yer çamaşır. Resmen çingen çadırı.Hani dilekleri kabul olsun diye ağaçlara rengarenk çul çapıt bağlarlar ya,biz de bağladık evde:) neyse dileklerimiz kabul olur belki. Kızın donlarını asarken çamaşırlığa içimden "lütfen artık tuvalete yapsın şeyini" dedim. Hayır sadece kıyafet olsa neyse,tahmin ettiğiniz gibi beraberinde kirlenen ve yıkanmayan şey kalmadı. Zaten hiç sevmem çamaşır yıkamayı:) Bizim ev de herşey ilk giyilmeden sonra kirliye atılır genelde. Kayınvalidem accık söylenir bana ama kendi de alıştırmış oğlunu, ne giyse o da benim gibi hooop kirliye. Tabi bu kadar çamaşır yıkanınca ne oluyor; kurutmak bi dert, ütülemek ayrı dert. İnşallah kızım doğru zaman da doğru yere yapmayı öğrenirse çamaşır yükümüz biraz hafifler. Bu arada seneye yeni evimize taşınıcaz allah izin verirse. Ve de ev küçük olduğu için kurutma makinası almamız gerekiyor. Acaba şimdiden mi alsam diyorum, artık şart oldu...Hemen kurutma makinalarını araştırmaya başlıyorum.

MİİİİİİİMMMMMM-2

Mimin ne olduğunu henüz anlamışken sevgili öykü beni mimlemiş, sağolsun iyi de etmiş hem de çok güzel bir konu seçmiş. Ama terlettiniz beni arkadaşlar teker teker gelin:) Ben evli barklı, hasta ve yaşlı bir kadınım:P Neyse neyse allahtan henüz hasta ve yaşlı değilim ama biraz yorgunum :)
Sevgili öykü; daha önce yayınladığım ve arşivimden çıkardığım bi yazıyı tekrar paylaşmak istiyorum. Benim hislerime tercüman, senin de soruna cevap olur.

TEŞEKKÜRLER HAYAT..

Yasmin Levy'den Gracias a la Vida...

teşekkürler hayat; verdiğin her şey için;
her açtığımda
siyahı beyazdan, cennetin huzmesini karanlıktan,
sevdiğim erkeği kalabalıktan çıkarıp bana sunan gözlerim için

teşekkürler hayat, verdiğin her şey için
hayatın sesi ve kelimelerim
düşüncelerim, ettiğim kelamlar,
annem, dostlarım ve parlayan güneş
ve aşkın izleri için

teşekkürler hayat, verdiğin her şey için;
duyduğum tüm sesler; gece, gündüz,
ağustos böcekleri, kanaryalar, çekiçler
motorlar, köpek bağırışları, rüzgar
ve yarin sakin fısıltıları için

teşekkürler hayat, verdiğin her şey için;
caddelerinde, göl kıyılarında, dağlarında
ovalarında, leb-i deryada yahut suya hasret çöllerinde
ve evlerinde yorulan adımlarım için

teşekkürler hayat, her şey için;
yıkıntılardan kendimi yeniden yaratabildiğim
ve yeniden hayata sunabildiğim için
kahkahalarım, gözyaşlarım
ve bu şarkı için

her şey için teşekkürler..

AMANIN-MİM- LENDİM

En son lisede "kopyacı meltem" olarak mimlendiğimden beri bu ilk mimim :) şaka bir yana cankuş-minnikkuş beni mimlemiş. " yaparak öğren diyosun yani".. İnanın napıcamı şaşırdım heyecandan, elim ayama dolaştı:P
Bu mim nedir, ne değildir? kimlerin başına gelir?iyimidir, kötümüdür?hırlımıdır hırsızmıdır? derken ahanda başıma geldi. E insanın başına ne gelirse meraktan gelirmiş.
Ayıkla pirincin taşını, cevapla ikkusun sorusunu..
en sevdiğim iki kitap :

• çilek kızın dostluk partisi
• çilek kız okulda

Teşekkürler sevgili ikkus, eminim bu cevaplar seni tatmin etmedi sakın kızma, hangi birini yazacağımı bilemedim inan böyle sorular karşısında apışıp kalırım ben. Ev de bunalıp sıkıldıkça kendimi kitap okumaya verdiğim için, bu çok sevdiğim kitaplar arasından bi seçim yapamadım inan. Ben de 1338 kere okuduğum çilek kız serisini koydum:)

TAE BO NEHİR

Deli bu kız; babası fotoğrafını çekerken enteresan hareketler yapmaya başladı. Dün ne kadar canım sıkkındı ama, kızım verdiği pozlarla beni güldürmeyi başardı. Yaptıklarını unutmadım tabi ama :)
O konuda biraz daha sakin olmaya çalışıcam. Canım kızım, hayat ışığım, sıcak ekmeğim benim.
Gülen gözlerin hiç solmasın, sıcak gülüşün hiç kaybolmasın, pozitif enerjin hiç bitmesin annem...
artislik puan benden 6.0 :)

napıcam ben :(

Aslında biraz canım sıkkın, nehir'le gereksiz bir mücadeleye girip kendimi baya yıprattım bugün. Hatta hatta sinirlenip sesimi bile yükselttim.. Biliyorum iyi etmedim, gelmeyin üstüme ağlarım:( Üzülerek yazıyorum ki nehir'in 3 yaşını doldurmasına 2 ay kalmasına rağmen, tuvaletle ilgili ciddi bir sorunumuz var. Uzun uzun yazmak istemiyorum, çünkü yazdıkça üzülüyorum ve de en kötüsü kendimi suçluyorum nerede yanlış yaptım diye hayıflanıyorum. Bu konuda muaffak olamadığımı düşünüyorum. Kakasını bi türlü tuvalete yapmak istemeyen kızım, şimdi çişini de yapmıyor, allam sanki benimle inatlaşmak için hususi yapıyo(tabi ki öyle olmadığını biliyorum ama)
Ühü bu konu ben de iyice takıntı halini aldı. Her şeye aklın eriyor, her şeyi anlıyorsunda e be güzel yavrum neden anacını bu kadar üzdün bu konuda anlamıyorum.
üzgün ve de yorgunum.. belki bu konu bu kadar da dert edilecek bi şey değil, belki de ben büyütüyorum, ama gelde bunu kendine anlat!
Aşşağıda ki yazıyı internette okudum ve buraya ekliyorum. Burda yazan sorularıda cevapladım ve hemen yanlarına yazdım.

Birçok anne baba çocuğunun tuvalet eğitimine ne zaman başlamaları gerektiği konusunda kararsız kalırlar. Oysa çocuğun tuvalet terbiyesine başlamak için belirli bir yaş yoktur. Çocukların büyük çoğunluğu 18-30 aylıkken tuvalet terbiyesine başlamak için gerekli becerileri kazanırken bazı çocuklar ise 4 yaşına kadar bu beceriyi kazanamazlar.Genellikle kız çocukları erkek çocuklarından daha önce mesane ve barsak kaslarını kontrol etmeyi öğrenirler. ( Kızlarda genellikle 2,5 yaş civarında, erkeklerde ise 3 yaş civarında) Önemli olan çocuğunuz tuvalet terbiyesi için hazır olmadan bu terbiyeyi vermek için acele edip baskı kurmamaktır. Çocuğunuzun tuvalet terbiyesine hazır olduğunu gösteren bazı belirtiler vardır:

• Çocuğunuz bazı basit isteklerinizi yerine getirebiliyor mu? evet
• Gün boyunca bezi en az iki saat kuru kalabiliyor mu? evet
• Kısa bir uykudan sonra bezi kuru kalabiliyor mu? evet
• Barsak faaliyetleri düzenli ve daha önceden tahmin edilebiliyor mu? evet
• Kendi başına tuvalete gidiyor mu? Tek başına pantolonunu indirip kaldırabiliyor mu? isteyince evet
• Bezi ıslandığında rahatsız oluyor mu? hayır
• Lazımlık veya oturağına ilgi gösteriyor mu? evet
• İç çamaşırı giymek istiyor mu? evet don takmak istiyorum diyo :)

Yukarıda sayılan maddelerin büyük çoğunluğuna evet yanıtını verebiliyorsanız çocuğunuz tuvalet eğitimine hazır demektir. Aksi halde birçok güçlükle karşılaşabilirsiniz.

nehir'in menüsü

Bugünün menüsü tamamen nehir hanıma ait. Kendisinin özel isteği üzerine yapıldılar efendim:)
Kabak tatlısı istediğini bir süredir şu cümlelerle dile getiriyor : "annecim hani balıkçıkya gitmiştik, orda bi tatlı yemiştim ya ben, yine gidelim işte ben ondan yiyim" dur annem yaparım ben sana. Pazardan hemen babasına sipariş verildi ve yapıldı. Ha bir de uzun zamandır "hasülye de hasülye" diyo. Çoğu kez söylemişimdir bilirsiniz nehir'in en sevdiği yemeklerden biri taze fasülye. Hasta da olsa, huysuz da olsa kolay kolay hayır demez. Neyse geçen hafta kilosu 12 milyon olan taze fasülyenin bu hafta fiyatı 6 milyona düşünce hemen almış babası, tabi ben de pişirdim, nehir hanım da yedi..
Baba almış, anne pişirmiş, nehir yemiş, okuyanlar da hani bana hani bana demiş :P
Aslında bunların dışında da istekleri neredeyse hiç bitmedi bugün, yani önüne konanı yemek yerine, hep ne yemek istediğini söyledi durdu. İyi de oldu valla, yedirmek için uğraşmak zorunda kalmadım. İstedi verdim, istedi verdim :)
Ay hep böyle olsa ne kadar güzel olur değil mi? Eminim bütün annelerin hayalidir. Bi de bugün, nehir yine bizi şaşırttı. Ben oldukça acı bişi yiyodum illa ben de yicem diye tutturdu Ben de verdim. Serkan " verme yahu, yazık" falan dedi ama ben yine de verdim. Bir güzel yedi, yandı ama yine de elindekini vermedi bitirene kadar. Su da istemedi, sadece " birazcık acıymış annecim, biz yemeyelim babam yesin" dedi. Nasıl ya, bücürük sen nasıl yedin onu.. yok yok bu kız kesin Adanalı, hep diyorum:) Geçen hafta da kısır diye tutturdu anası gibi, bir tabak yedi.